Gepubliceerd door de Volkskrant op 27 april 2016

 

‘Misschien kan je als Koerd nu maar beter niks zeggen over Erdogan,’ adviseert een collega terwijl we midden in een hagelbui met het pontje oversteken naar Amsterdam Noord. Het doet me denken aan overtochtjes in Istanbul. Ik breng er vaak een dag door onderweg naar Erbil en ik zou dat binnenkort weer kunnen doen. Maar ik weet niet of ik dat nog wil, en of ik dat nog durf, eerlijk gezegd. Wat als ik met mijn achtergrond of uitlatingen ergens op een lijstje kom? Ik heb vrienden met en zonder Turks paspoort die om minder in de problemen kwamen.

Al dagen wil ik iets schrijven over Ebru Umar, Frederike Geerdink, Bram Vermeulen, en al die binnenlandse journalisten, schrijvers, columnisten, docenten, regisseurs die van hun bed worden gelicht en meegenomen in Turkije als ze iets zeggen dat de staat niet bevalt. Ik zou iets willen schrijven over dat je daar niet een krant kunt maken als je visie afwijkt van die van de president, en dat je daar niet zonder consequenties iets kunt zeggen over wat je daar ziet of hoort of denkt. Dat is normaal in Turkije, en daar mogen we best wel even stil bij staan. Zeker nu het land dichter bij een toetreding tot de EU staat en Erdogan zich alvast profileert als een onaantastbare leider. Ik zou willen schrijven over hoe kwalijk het is dat Nederland zich door hem laat intimideren. Maar ik heb moeite mijn gedachten op een rij te krijgen.

Wie weet is alle bombarie over Turkije volgende week al weer overgewaaid, net zoals de hagelbuien.

Wij waren hier druk met grappen over piemels en geiten en Erdogan en draaiden zo kinderachtig om de ware kwesties heen. Tot Ebru Umar werd opgepakt. Minister Koenders is woedend over wat er is gebeurd, maar zegt ook dat we wel degelijk uit moeten kijken wat we over Erdogan roepen als we nog op vakantie willen naar Turkije. Is het niet bizar dat we dat nog doen? Want ondertussen worden daar volkeren onderdrukt, genocides ontkend, aanslagen gepleegd, vluchtelingen terug naar Syrië gestuurd, woedt er een oorlog in het zuiden, en reizen IS-leden er af en aan.

Is de arrestatie van Ebru Umar dan, als geluk bij een ongeluk, de druppel die de emmer doet over lopen? Zien we in Nederland dan eindelijk onder ogen dat het best wel mis is in Turkije en maakt dat Erdogan dan iets uit? Zijn machtsvertoon heeft namelijk een dubbele werking. Enerzijds schudt de aandacht voor Umars arrestatie ons even wakker. Anderzijds is het gratis pr voor Erdogans bewind, hij schaamt zich toch nergens voor. De Turkse president houdt zelfs Merkel onder de duim. Wij hebben hem immers nodig om de vluchtelingen buiten de EU te houden, diezelfde club waar zijn land vervolgens bij mag als beloning, heel misschien.

Wie weet is alle bombarie over Turkije volgende week al weer overgewaaid, net zoals de hagelbuien. Die zijn nu hard en heftig, en vandaag gaan we massaal klagen over het weer op Koningsdag. Maar als het momentum straks voorbij  is, en ons vakantiegeld wordt gestort, dan zal je zien dat we toch weer en masse naar Erdogans stranden trekken. Hij heeft ons namelijk beloofd dat daar geen vluchtelingen meer aan spoelen deze zomer.

 

X
F
E
E
D

B
A
C
K