Latest News

Wek tê zanîn hebûna gelek zaravan di her zimanekî de li seranserî cihanê pêverê zengînbûn, hêzbûn û xweşikbûna wî zimanî ye. Lê mixabin li cem kurdan pirbûna zaravên kurdî (kurmancî, soranî, hewramî, kelhûrî, zazakî, goranî … hwd) ji me re bûye pirsgirêkeke mezin û li çareya xwe digere. Rojbiroj hêviya hevnêzîkbûnê kêm dibe û nehezên kurdan mifa ji vê çendê wergirtine ku zêdetir nakokiyê û dubergiyê bêxine nav me.

Her mirovek di himbêza dayîkekê û her dayîkek jî di civakekê de mezin dibe. Bê guman ev mirov û dayîk bi zimanê wê civakê mezin dibe, dide û distîne. Di dîrokê de desthilatdarî gelek caran ji bo mirov ji vê taybetmendiya xwe dûr bikevin zimanê dayîkê li wana qedexe dikin û zimanê xwe li ser wana ferz dikin. En ji vê re dibêjin hilandin, asîmîlasyon an veguheztin.

Konê Reş behsa serpêhatiya pirtûkên mîr Celadet Bedirxan, Mehmed Uzun û destnivîsa “Bîra Qederê”, kovarên kullek û seqet û nivîskariya Kurdî li Binxetê dike.

Belê, silavek wefadarî ji 100'mîn Salvegera Rewşen xanim Bedirxan re.. Rêzgirtin ji roja jidaikbûna wê re… Navtêdan ji jina kurd a hevçerx re ku li ser rêk û şopa wê bilive…

Derwêşê Xalibê Derwêş, evîndarê zimanê kurdî ye. Wî jiyana xwe tev daye ziman û wêjeya kurdî. Wî û hevalên xwe, di van pênc salên dawî de, sênga xwe dan sextî û metirsan û bi derfetên hindik, 5800 kes fêrî xwendin û nivîsandina kurdî kirine.

Buhiştî Aramê Dîkran di 15/01/ 1934 an de li Qamişlo çêbûye. Ew bi xwe kurê Dîkranê Sakoyê Mêlo ye(Navê wî di nasnameya wî a sûriye de wiha ye; Aram Serkîs Mîlîk), bi eslê xwe ji Ermeniyên herema Farqînê ye.